එක්සත් ජාතීන්ගේ නවතම දත්තයන්ට අනුව, කාර්මික විප්ලවයට පෙර පැවති උෂ්ණත්ව මට්ටම් සමග සංසන්දනය කිරීමේදී මෙම සියවස මැද භාගය වන විට ගෝලීය උෂ්ණත්වය සෙල්සියස් අංශක 1.7 සිට 1.8 දක්වා ප්‍රමාණයකින් ඉහළ යා හැකිය. මෙම තත්ත්වය පරිසර පද්ධතිවලට මෙන්ම මානව පැවැත්මටද සෘජු බලපෑම් එල්ල කරනු ඇත.
හදිසි විසඳුම් සහ අනුගමනය කළ යුතු පියවර
ලෝකය හමුවේ ඇති මෙම දැවැන්ත අභියෝගයෙන් මිදීම සඳහා ක්ෂණික ක්‍රියාමාර්ග ගැනීමේ අවශ්‍යතාව එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය අවධාරණය කරයි. ඒ අනුව පුනර්ජනනීය බලශක්ති භාවිතය සීඝ්‍රයෙන් ඉහළ නැංවීමත්, වායුගෝලයට එකතු වන හරිතාගාර වායු විමෝචනය උපරිම මට්ටමෙන් අවම කර ගැනීමත් වහාම අනුගමනය කළ යුතු ප්‍රධාන පියවර ලෙස පෙන්වා දී ඇත.
ඉදිරි දශක කිහිපයේ වායු විමෝචන ඉලක්ක
ගෝලීය උණුසුම පාලනය කර ගැනීම සඳහා ඉදිරි වසර කිහිපය තුළ සපූරා ගත යුතු නිශ්චිත ඉලක්ක කිහිපයක්ද මෙම වාර්තාව මගින් ඉදිරිපත් කර තිබේ. ඒ අනුව 2030 වසර වන විට හරිතාගාර වායු විමෝචනය සියයට 18කින් අඩු කළ යුතු අතර, 2035 වන විට එම අගය සියයට 45ක් දක්වාත්, 2040 වන විට සියයට 69ක් දක්වාත් පාලනය කර ගැනීමට ලෝක ප්‍රජාව කටයුතු කළ යුතුය.
වත්මන් තත්ත්වය පාලනය කිරීමට අපොහොසත් වුවහොත් මෙම සියවස අවසන් වන විට පෘථිවියේ උෂ්ණත්වය අතිශය භයානක මට්ටමකට ළඟා විය හැකිය. එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ අනුමානයන්ට අනුව, 2100 වර්ෂය වන විට ගෝලීය උෂ්ණත්වය සෙල්සියස් අංශක 2.8කින් ඉහළ යා හැකි අතර එය ලෝකයේ අනාගතයට දැඩි තර්ජනයක් එල්ල කරනු ඇත.
