මුහුදේ අතරමං වූ තම මව සහ සහෝදර සහෝදරියන්ගේ ජීවිත බේරා ගැනීම වෙනුවෙන්, වයස අවුරුදු 13ක් වන කුඩා දරුවෙකු දැක්වූ අසීමිත ධෛර්යය "අද්භූත" හෝ "සුපිරි මිනිස්" ක්රියාවක් ලෙස එරට බලධාරීන් විසින් හඳුන්වා දී ඇත.
රළ පහර සහ සුළඟ සමඟ සටන් කරමින්, ගොඩබිමට ළඟා වීම සඳහා ඔහු පැය හතරකට අධික කාලයක් මහ මුහුදේ පිහිනා ගියේය.
මෙම සිදුවීමට මුහුණ දුන්නේ බටහිර ඕස්ට්රේලියාවේ ජනප්රිය සංචාරක කලාපයක් වන ක්වින්ඩලප් (Quindalup) වෙරළ තීරයේ විනෝද චාරිකාවක නිරත වෙමින් සිටි පවුලකි. ඔස්ටින් ඇපල්බී නමැති 13 හැවිරිදි පිරිමි ළමයා, ඔහුගේ මව, 12 හැවිරිදි සහෝදරයා සහ 8 හැවිරිදි කුඩා නැගණිය සමඟ එක්ව පැඩල් බෝඩ් සහ කයාක් ඔරුවක් භාවිතා කරමින් මුහුදේ විනෝද වෙමින් සිටියහ.
නමුත් හදිසියේම කාලගුණය වෙනස් විය. දැඩි සුළං ප්රවාහයක් සහ දියවැල් හේතුවෙන් ඔවුන්ගේ කුඩා ඔරු සහ පුවරු වෙරළෙන් ඈතට ගසාගෙන යාමට පටන් ගත්තේය. මොහොතකින් ඔවුන් පාලනය කරගත නොහැකි ලෙස මුහුද මැදට ඇදී ගිය අතර, ගොඩබිම ඔවුන්ගේ දෙනෙතින් ඈත් වෙමින් තිබුණි. මෙම අවස්ථාවේදී ඔවුන් සිටියේ ජීවිතයත් මරණයත් අතර සටනකයි.
තම පවුලට මුහුණ දීමට සිදුව ඇති මාරාන්තික අනතුර වටහා ගත් කුඩා ඔස්ටින්, වහාම ක්රියාත්මක වීමට තීරණය කළේය. උපකාර ඉල්ලා සිටීම සඳහා තනිවම වෙරළට යාමට ඔහු තම මවගෙන් අවසර ගත්තේය. මුලදී ඔහු කයාක් ඔරුවක නැගී ගොඩබිම දෙසට පැමිණීමට උත්සාහ කළද, රළු මුහුදු රළ පහර නිසා ඔරුවට ජලය පිරී එය ගිලී යාමේ අවදානමක් මතු විය.
මේ මොහොතේ ඔහු ගත් තීරණය ඉතා භයානක එකක් විය. ඔහු ගිලෙමින් තිබූ ඔරුව අතහැර, ජීවිතාරක්ෂක කබාය පමණක් පැළඳ පිහිනීමට පටන් ගත්තේය. ගොඩබිමට ඇති දුර කිලෝමීටර 4කට ආසන්න බව දැන සිටියද, තම පවුලේ ජීවිත බේරා ගැනීමේ එකම බලාපොරොත්තුව තමන් බව ඔහු වටහාගෙන සිටියේය.
පැය හතරක 'සුපිරි' පිහිනීම
ඔස්ටින්ගේ මෙම ගමන කිසිසේත්ම පහසු නොවීය. පැය දෙකක් පමණ ජීවිතාරක්ෂක කබාය සමඟ පිහිනීමෙන් පසු, එය තම වේගය බාල කරන බවත්, අඳුර වැටීමට පෙර ගොඩබිමට ළඟා වීමට එය බාධාවක් බවත් ඔහුට සිතුනි. ඒ අනුව, මහා සාගරය මැදදී තම ආරක්ෂාවට තිබූ එකම රැකවරණය වූ ජීවිතාරක්ෂක කබායද ගලවා දැමීමට ඔහු නිර්භීත විය.
ඉතිරි පැය දෙකක කාලය ඔහු පිහිනා ගියේ කිසිදු ආධාරකයක් නොමැතිවය. "මට මගේ පාසලේ යාළුවන්ව මතක් වුණා. මගේ පෙම්වතියව මතක් වුණා. මම කොහොමහරි ගොඩට යනවා කියලා මම හිතා ගත්තා," යැයි ඔස්ටින් පසුව මාධ්ය වෙත පවසා තිබුණි. ශාරීරිකව දැඩි ලෙස විඩාවට පත්ව සිටියද, මානසික ශක්තිය ඔහුව ඉදිරියට ගෙන ගියේය.
අවසානයේදී වෙරළට ළඟා වූ ඔස්ටින්, වෙරළේ සිටි පිරිසකගේ සහාය ඇතිව හදිසි ඇමතුම් අංශ දැනුවත් කිරීමට සමත් විය. වහාම ක්රියාත්මක වූ බටහිර ඕස්ට්රේලියානු සාගර ජීවිතාරක්ෂක අංශ, හෙලිකොප්ටර් යානා සහ බෝට්ටු යොදවා මෙහෙයුමක් ආරම්භ කළහ.
ඔස්ටින් ලබා දුන් නිවැරදි තොරතුරු නිසා, පැයක් ඇතුළත ඔහුගේ පවුලේ සාමාජිකයන් සොයා ගැනීමට බලධාරීන්ට හැකි විය. ඒ වන විට ඔවුන් වෙරළේ සිට කිලෝමීටර 14ක් පමණ ඈත මුහුදට ගසාගෙන ගොස් තිබුණි. ඔස්ටින්ගේ මව සහ කුඩා දරුවන් දෙදෙනා තනි පැඩල් පුවරුවක එල්ලී ජීවිතය යදින අයුරු ගලවා ගැනීමේ කණ්ඩායම්වලට දැකගත හැකි විය.
මෙම සිදුවීම පිළිබඳව අදහස් දැක්වූ ස්වභාවික ස්වේච්ඡා සාගර ජීවිතාරක්ෂක කණ්ඩායමේ අණදෙන නිලධාරී පෝල් බ්රෙස්ලන්ඩ් පැවසුවේ මෙය "සුපිරි මිනිස්" ක්රියාවක් බවයි. "ඔහුගේ වයසේ දරුවෙකුට මෙතරම් දුරක්, එවැනි තත්වයක් යටතේ පිහිනා යා හැකි යැයි සිතීමත් අපහසුයි. ඔහු සැබෑ වීරයෙක්," යැයි ඔහු සඳහන් කළේය.
එසේම, දැඩි බියක් හා පීඩනයක් මධ්යයේ වුවද තම කුඩා දරුවන් දෙදෙනා ආරක්ෂා කර ගනිමින්, ඔවුන්ට ධෛර්යය ලබා දුන් ඔස්ටින්ගේ මවද පැසසුමට ලක්විය. පොලිස් පරීක්ෂක ජේම්ස් බ්රැඩ්ලි පැවසුවේ, මෙම පවුල ජීවිතාරක්ෂක කබා පැළඳ සිටීම ඔවුන්ගේ දිවි ගලවා ගැනීමට විශාල රුකුලක් වූ බවයි.
අවසානයේදී, 13 හැවිරිදි ඔස්ටින්ගේ අධිෂ්ඨානය සහ ධෛර්යය නිසා සම්පූර්ණ පවුලක්ම මරණයෙන් ගැලවුණි. මෙය හුදෙක් පුවත්පතක සිරස්තලයකට එහා ගිය, මිනිස් සිතේ ඇති ආදරය සහ ධෛර්යය පිළිබඳ අති විශිෂ්ට උදාහරණයකි.
